بازگشت به صفحه ی اصلی وبسایت

طراحی وب سایت

وب سایت اصطلاحا به مکانی در اینترنت گفته می شود که یک صفحه یا تعداد بیشتری از صفحات را در خود جا داده است. به بیان دیگر به مجموعه ای از صفحات در اینترنت که متعلق به مکان خاصی هستند، اصطلاحا وب سایت گفته می شود.

محتویات وب سایت ها عموما بر روی کامپیوتری به نام سرور قرار دارد و مجموعه ای از سرورها، شبکه جهانی وب را تشکیل می دهند. هر سرور می تواند یک یا تعداد بیشتری از سایت ها را درون خود جای دهد.

همانند دنیای واقعی که هر انسانی برای خود یک نام منحصر بفردی دارد، در دنیای مجازی یا اینترنت نیز اوضاع به همین منوال است. هر سرور ( یا کامپیوتر) برای آنکه از سرورهای دیگر متمایز شود و نیز هر وب سایت برای آنکه از وب سایت های دیگر متمایز شود، توسط یک شماره شناسایی منحصر بفرد یا IP مشخصی می شود.

سرور چیست؟

همانطور که گفته شد، یک سایت، از چندین صفحه تشکیل می شود. تنها سوالی که در اینجا مجهول است آنست که یک صفحه، از چه چیزی تشکیل می شود و چطور می توان آن را ساخت؟

در حالت عمومی، یک صفحه اینترنتی، چیزی فراتر از یک فایل کامپیوتری که در کامپیوتر سرور قرار گرفته است، نمی باشد. این فایل برای آنکه به درستی روی مرورگر شما نشان داده شود، نیاز دارد تا از قوانینی تبعیت کند. و آن قوانین، همان کدهای HTML می باشند. کدهای HTML، سنگ بنای هر صفحه اینترنتی می باشد و سوای از اینکه واقعا از چه زبانی برای برنامه نویسی و طراحی صفحه صفحه اینترنتی استفاده شده باشد، بر ماهیت وجودی و محوری زبان HTML تاثیری نمی گذارد.

طراحی سایت، به روند برنامه ریزی و ساخت یک سایت گفته می شود. متن، تصاویر، فایل های صوتی و تصویری و المان های برنامه نویسی، توسط طراحی سایت برای تولید صفحه ای قابل رویت در مرورگر، فرمت دهی می شوند. طراحان سایت ها برای ساخت صفحاتی که بتوانند توسط مرورگرها خوانده شوند، از زبان های نشانه ای که اکثرا برای ایجاد ساختار از HTML و برای نمایش از CSS هستند، استفاده می کنند. در دنیای Web 2.0، زبان های برنامه نویسی دیگر نظیر جاوا اسکریپت، Ruby on Rails، PHP، ASP.net و Perl برای ساخت صفحات سایت ها استفاده می شوند تا تعامل کاربر با سایت بوجود آید.

در کل، پروسه طراحی سایت شامل، مفهوم سازی، طرح ریزی، پیش تولید، تحقیق، تبلیغات، و همچنین مدیریت فایل های صوتی، تصویری و دیگر فابل های چند رسانه ای مورد استفاده در صفحات سایت می باشد. این کار می تواند توسط طراح، یا گروهی از طراحان با وظیفه ای مشخص، صورت گیرد. سایت می تواند شامل صفحه اصلی، که همچنین به آن خانه نیز گفته می شود و نیز بخش های متفاوت دیگری باشد که هرکدام برای هدف خاصی گرد هم آمده اند. صفحه اصلی سایت در مورد هدف اصلی سایت و همچنین بروز رسانی های روزانه آن صحبت می کند که می تواند شامل لینکی باشد که کاربران را به بخش های سایت مربوطه هدایت می کند.
بهترین شیوه در طراحی سایت

بطور ایده آل، طراحان سایت ها می بایست تلاش کنند تا کدهایی بنویسند که از نظر HTML و CSS بدون خطا باشد. با انجام اینکار، ویرایش صفحات و بروز زسانی آنها با خطای کمتری انجام خواهد شد. بعنوان مثال، داشتن فایل های جداگانه ای برای CSS، این اجازه را می دهد تا تغییرات روی صفحات، نه تنها به یک صفحه ای خاص در سایت، بلکه به کل سایت اعمال شوند. چنانچه قوانین CSS درون یک صفحه HTML قرار داده شوند، در این صورت تغییرات می بایست برای هر صفحه بطور جداگانه اعمال شود. دلیل این موضوع آن است که HTML می بایست تنها برای محتویات و مطالب سایت استفاده شود و CSS نیز برای چگونگی نمایش محتویات از نظر ظاهر، سبک و زیبایی. این موضوع برای اسکریپت های روی سایت ها نیز صحیح می باشد.
برای داشتن یک وب سایت از کجا باید شروع کنم؟

چنانچه شما تصمیم گرفته باشید تا سایتی شخصی یا شرکتی برای خود داشته باشید، پیش از هر چیز و هر اقدامی، لحظه ای درنگ کرده و درباره محاسن و معایب این ایده با خود کمی فکر کنید. از خودتان سئوالات زیر را بپرسید و سعی کنید جوابی قانع کننده به آنها بدهید:

چرا نیاز به وب سایت دارم؟
محاسن داشتن یک وب سایت برای من چیست؟
معایب داشتن یک وب سایت برای من چیست؟
چه میزان می خواهم برای اینکار هزینه نمایم؟
آیا هدف من از داشتن وب سایت، هدفی بلند مدت است یک تنها هدفی کوتاه مدت؟
سایت من از کدام نوع است؟ شخصی، فروشگاهی، شرکتی، سازمانی، و یا اجتماعی؟
آیا من وقت کافی برای مدیریت کردن یک سایت را دارم؟
آیا در سایت من، بازدید کنندگان می توانند نظر دهند و یا سیستم ثبت نامی وجود دارد؟
چه طرحی را برای وب سایتم در نظر گرفته ام؟
آیا دوست دارید وب سایت تان همانند دیگر وب سایت ها باشد یا چیزی متفاوت از دیگر وب سایت ها؟
آیا محتوا و متون وب سایت من، آماده هستند؟
آیا می دانم چه بخش هایی برای این وب سایت مورد نیاز است؟
حدس می زنید پس از ۱ ماه، ۶ ماه، و ۱ سال، چند بازدید کننده در روز خواهید داشت؟

اینها بخشی از سئوالاتی هستند که شما پیش از هر کاری باید به آنها پاسخ دهید. چنانچه نتوانید پاسخ مناسبی را برای سوالات تان بدست آورید توصیه ما به شما آن است که سراغ طراحان وب سایت نروید. زیرا اینکار تنها منجر به اتلاف زمانی و اقتصادی برای شما خواهد شد.

اطمینان حاصل کنید که پیش از آنکه با طراح وب سایتی تماس بگیرید، متون وب سایت تان آماده هستند و شما به اندازه کافی، بر روی بخشهای مختلف سایت تان فکر کرده اید. سر در گمی در این موارد، چیزی بیشتر از اتلاف هزینه و وقت برای شما به ارمغان نخواهد آورد.

چنانچه شما، جواب تمامی سوالات فوق را در پیش خود دارید، در اینصورت می توانید با طراحان وب سایت تماس بر قرار کنید و اطمینان ما به شما این است که در این حالت، بیشترین سود زمانی و اقتصادی، نصیب شما خواهد شد. جمله آخر در این خصوص اینکه، بار کج به منزل نمی رسد. برای داشتن وب سایتی که برای شما بطور موثر کار کند، بایستی در ابتدا آن را برای خود تعریف نمایید تا بتوانید آن را از طراح وب سایت تان بخواهید.
وب پرتال چیست؟

پرتال یا صفحه لینک ها، سایتی است که بعنوان نقطه دسترسی به اطلاعات در شبکه جهانی وب عمل می کند. پرتال، اطلاعات را از منابعی گوناگون، به شکلی یکسان نمایش می دهد.

جدای از ویژگیهای استاندارد موتورهای جستجوگر، پرتال ها، خدمات دیگری را نیز نظیر ایمیل، اخبار، نرخ ارز، اطلاعات، دیتابیس ها و سرگرمی را ارائه می دهند. پرتال ها راهی برای ارائه ظاهری پیوسته و دسترسی آسان به کنترل ها، برنامه ها و دیتابیس های مختلف را فراهم می کنند بطوریکه بدون وجود آنها، از چندین جایگزین مختلف می بایست بجای آنها استفاده کرد.

مثالهایی از پرتال های عمومی، سایت های AOL، Exite، iGoogle، MSN، Netvibes، و Yahoo! است.
انواع پرتال ها از نظر مطالب
پرتال های افقی در مقایسه با پرتال های عمودی

دو دسته اصلی پرتال ها، پرتال های افقی و عمودی هستند. پرتال های افقی، حوزه های بسیاری را پوشش می دهند و پرتال های عمودی، تنها بر یک محیط کاری تمرکز می کنند. تعریف دیگری از پرتال های افقی را می توان چنین بیان کرد که پرتال های افقی، پلتفرمی عمومی برای شرکت هایی است که از نظر اقتصادی در یک سطح هستند یا از یک نوع هستند. به تبع آن، پرتال عمودی، نوعی خاص از پرتال برای نوعی خاص از بازار یا صنعت می باشد که به آن vortal نیز گفته می شود.
پرتال عمودی اطلاعات

پرتال عمودی اطلاعات یا به اختصار VIP، پرتالی خاص برای بازاری خاص است. چنین پرتال هایی ارائه دهنده اخبار، محتوای قابل ویرایش، انتشارات الکترونیکی، و قابلیت های تجارت الکترونیکی می باشند. تفاوت اصلی آنها با پرتال های عمودی سنتی، در این است که پرتال های اطلاعاتی عمودی، ارائه دهنده برنامه های رسانه ای دینامیک هستند که شامل شبکه های اجتماعی، ارسال فیلم، و وبلاگ نویسی می باشند.
انواع پرتال ها از نظر ماهیتی

پرتال های شخصی: پرتال شخصی به سایتی در شبکه جهانی وب اطلاق می شود که نوعا امکاناتی شخصی برای کاربران و بازدید کنندگان خود فراهم می کند بطوریکه مسیری برای مطالب دیگر فراهم می شود. چنین پرتال هایی برای مقاصد استفاده از نرم افزارهای تحت وب پرتال بسته به نیازهای کاربران طراحی شده است. پرتال های تجاری، برای اشتراک گذاری و مساعدت در محیط های کاری طراحی می شوند. یکی دیگر از ملزمات تجاری پرتال ها، آن است که مطالب می توانند بر روی پلتفرم های گوناگونی استفاده شوند نظیر کامپیوترهای شخصی، PDA ها، و تلفن های همراه. اطلاعات، اخبار، و بروز رسانی ها مثال هایی از مطالبی هستند که می توانند از طریق چنین پرتال هایی ارائه داده شوند. پرتال های شخصی می توانند متناسب با هر نوع موضوعی باشند نظیر ارائه اطلاعات دوستان بر روی شبکه های اجتماعی یا دادن لینک هایی به مطالب دیگر روی سایت های دیگر که ممکن است برای سایرین مفید باشد. پرتال ها، تنها به ارائه لینک خلاصه نمی شوند. اطلاعات و مطالبی که شما در اینترنت قرار می دهید ممکن است پرتالی را تشکیل دهند چراکه مسیری را به دانش و امکانات جدید باز می کنند.

پرتال های خبری: رسانه ای سنتی در سراسر دنیا، همگی تکنولوژی جدید را پذیرفته اند که آغازی بر ظهور پرتال های جدید در سراسر دنیا شده است. این کانال رسانه ای جدید، امکان امکان رسیدن بازدید کنندگان را به کسری کوتاه از زمان، در مقایسه با رسانه های سنتی، تقلیل داده است.

پرتال های دولتی: در اواخر سالهای دهه ۹۰ میلادی، بسیاری از دولتها، از قبل، سایت های پرتالی برای شهرهای تابعه تشکیل داده داده بودند. چنین پرتال هایی، اساسا شامل پرتالهای اصلی دولت ها و همچنین پرتال هایی بودند که برای کاربران خاصی طراحی شده بودند. مثالهایی از این پرتالها، شامل سایت های دولتی زیر نظر دولت، نظیر وزارتخانه ها و موارد دیگر بودند.

پرتال های مشارکتی: اینترانت در سالهای ۱۹۹۰ و بعد از آن، شیوع پیدا کرد. با گسترش حجم و پیچیدگیهای اینترانت، وبمسترها با مشکلاتی نظیر افزایش روز افزون مطالب، و مدیریت کاربران مواجه شدند. نگرش کلی به اطلاعات شرکت ها و موسسات، ناکارامد جلوه می داد و کاربران می خواستند تا بر حسب نیاز شخصی خود، تنها به اطلاعات خاصی دسترسی داشته باشند. وبمسترها در صورتیکه از مهارت کافی برخوردار بودند، می توانستند امکاناتی را در این خصوص ارائه دهند ولی در کل، شرایط در آن زمان، سبب می شد تا کاربران از استفاده از اینترانت گریزان شوند.

بسیاری از شرکتها، شروع به ارائه ابزارهایی برای وبمستران برای مدیریت داده ها، برنامه های تحت وب، و اطلاعات، تحت محیطی شخصی برای هر کاربر کردند. راه حل هایی که پرتال ها ارائه می دادند، همچنین شامل مدیریت روند کاری، مشارکت میان دو گروه کاری، و انتشار مطالب مدیریت شده می شد.اکثر پرتال ها می توانستند اجازه دسترسی درونی و بیرونی به اطلاعات را با استفاده از سیستمی ایمن یا تنها یک ورود کاربری، در اختیار کاربران قرار دهند.

استانداردهای JSR168، در سال ۲۰۰۱ بوجود آمد. Java Specification Request یا به اختصار استاندارد JSR 168، این امکان را به کاربران می داد تا از پرتال، بر روی پلتفرم های مختلفی استفاده کنند. این استانداردها به برنامه نویسان، مدیران، و مشتریان اجازه میداد تا پرتال های استانداردی را برای مقاصد مختلفی به کار برند. مفهوم افزودن مطلب به نظر همچنان کارامد می نماید و پرتال ها به احتمال زیاد در سالهای آینده نیز از این ایده پشتیبانی خواهند کرد.

با افزایش مطالب تولید شده توسط کاربران، داده های بوجود آمده و نیز فایلها، به نظر می رسد معماری اطلاعات و طبقه بندی، برای اجازه دادن به کاربران برای طبقه بندی مطالب و داده های خود، در آینده بیشتر مورد نیاز خواهد بود.

پرتالهای مشارکتی همچنین به مشتریان و پرسنل ها، امکاناتی را خواهد داد تا به تنهایی از پس نیازها و مشکلات خود بر آیند.

پرتال های بورس: پرتالهای بورس که همچنین به آنها پرتال های سهام، پرتال های بازار بورس، یا پرتال های داد و ستد گفته می شود، نرم افزارهای تحت وبی هستند که فرایند اطلاع رسانی به سهامداران را با داده های آنلاین نظیر گزارشاتی از آخرین قیمت ها، مناقصات و مزایدات، آخرین اخبار، را تسهیل می کنند. برخی از پرتال های بورس، از سیستم CDS یا انبار مرکزی، استفاده می کنند بطوریکه کاربران می توانند سهام خود را خریداری یا به فروش رسانند.

پرتال های پزشکی و بهداشتی: پرتال های پزشکی، بزرگترین مکان نمایش اطلاعات پزشکی و بهداشتی در جهان می باشند. Emedicalpoint، بزرگترین پرتال پزشکی بهداشتی در جهان است که در بنگلادش قرار دارد.

پرتال های جستجو: پرتال های جستجو، اساسا نتایج جستجوهای چندین موتور جستجوگر را در یک صفحه نشان می دهند.

پرتال های مناقصات: پرتال های مناقصات، ابزاری را برای جستجو، ارسال، و بایگانی داده های مناقصاتی برای مناقصه دهندگان و کاربران فراهم می کند.

توسط چنین پرتال هایی، کلیه فرایند مناقصات نظیر ارسال پیشنهاد، مشاوره، و مدیریت، کاملا تحت وب انجام می شود.

مناقصات آنلاین یا الکترونیکی دقیقا همان روند مناقصات سنتی را دنبال خواهند کرد ولی با استفاده از فرم هایی از طریق اینترنت.

با استفاده از مناقصات آنلاین، مناقصه دهنده گان می توانند کارهای زیر را انجام دهند:

دریافت مناقصات جدید
دریافت مستندات مناقصه بصورت آنلاین
پر کردن فرم ها بصورت آنلاین
ارسال پیشنهاد و مستندات
ارسال پیشنهاد مالی

پرتال های هاست دار: با افزایش شهرت پرتال های هاست دار، تعدادی از شرکت ها شروع به ارائه سرویس هایی در این خصوص کردند. پرتال های هاست دار اساسا فرم و شکل پرتال ها را دگرگون کردند. از بسیاری جهات، چنین پرتال هایی بیشتر بعنوان ابزاری برای انتشار اطلاعات بکار می روند تا بعنوان هدف اصلی خود یعنی نمایش مطالب از روی دیتابیس. اولین شرکت هایی که خدمات پرتال هاست دار را ارائه می دادند نظیر Hyperoffice.com، یا سایت internetportal.com که هم اکنون تعطیل شده است، در کنار انتشار مطالب، بیشتر بر روی مشارکت کاربران و زمانبندی تمرکز می کردند. با افزایش محبوبیت و شهرت پرتال های هاست دار، ویژگی های آنها نیز بهبود یافت تا مواردی نظیر دیتابیس های هاست، مدیریت محتوا، ایمیل، و انجمن های گفتگو را نیز شامل شوند. پرتال های هاست دار بطور خودکار، مطالب تولید شده را با توابع برنامه نویسی خود شخصی سازی می کردند تا حسی شخصی و خصوصی شده به کاربران دست دهد.و از این جهت، آنها به هدف اصلی پرتال ها، پایبند بودند. با ظهور نسل جدید پرتال های اینترنتی که به آنها پرتال های ابری می گفتند، پرتال ها، قدرت اصلی برنامه های API (رابط برنامه نویسی کاربردی) را به نمایش می گذاشتند.

پرتال های مخصوص یک دامنه: تعدادی از پرتال ها، مخصوص یک دامنه خاص هستند که دسترسی اجازه دسترسی به شرکت های مربوطه و خدمات آنها را می دهند. مثالی از این پرتال ها، پرتال هایی هستند که روز به روز بر شهرت آنها افزوده می شود و اجازه دسترسی را به سایت های estate agents، removal film، و solicitors را می دهند. در همین امتداد، پرتال های خبری و اطلاعاتی نیز بوجود آمدند، نظیر پرتال های آزماشگاهی و کلینیکی.
طراحان حرفه ای سایت

طراحان حرفه ای سایت امروزه برای شرکتهای بزرگ طراحی سایت با هدف ساخت و طراحی سایت هایی که پاسخگویی بر نیازهای مشتریان باشند، مشغول بکار می باشند. تامین نیازهای مشتریان و خواسته های آنها، هدف اصلی هر تیم طراحی سایت است. طراحی سایت ممکن است شامل مدیر پروژه، طراحان، مدیر طراحی، مدیر هنری و یا مدیر ایده پردازی باشد. برخی از این عنوان ها و مسئولیت ها قابل تعویض با یکدیگر بوده و بسته به شرایط و نیازهای هر پروژه دارد. یک تیم طراحی سایت می بایست از نیازهای مشتریان آگاه باشد و بدرستی تخمینی از برآورد هزینه یک پروژه را محاسبه نماید. بسیاری از مشتریان طرحی حرفه یا چاپ شده را برای وب سایت مورد نظرشان با کمترین هزینه ممکن می خواهند. اینکار وظیفه تیم است تا سیکل کاری پروژه، وظایف، را مشخص نماید بطوریکه تیم سرانجام بتواند اهداف پروژه را به اتمام برساند.
مسئولیت ها

وظایف و مسئولیت ها در یک پروژه در هر شغلی متفاوت است. بسیاری از کارها نیاز به پنج روز یا کمتر دارد در حالیکه پروژه های بزرگ ممکن است ماه ها زمان نیاز داشته باشند تا به اتمام برسند (بسته به اهداف پروژه و مخارجی که مشتری به دنبال آن است). اینکار وظیفه تیم طراحی است تا از طریق روشی زمانبندی شده و توسط مشاوره و برگذاری جلسات، به این اهداف دست یابد.

یک تیم طراحی سایت می بایست در صحبت کردن در خصوص مفاهیم طراحی و نیازهای مشتریان، مهارت کافی را دارا باشد. مشاوره و گفتگوی موثر، در نتیجه پایانی هر پروژه موثر خواهد بود. گفتگوی تیم طراحی با مشتری، در کل منجر به نتایجی با کیفیت تری در پایان کار خواهد شد. ضمن آنکه گفتگوی ضعیف، منجر به یاس در تیم طراحی خواهد شد و مشتری تمایلی به پرداخت وجهی برای طراحی ضعیف یا سایتی ناکارآمد، نخواهد بود. تیمهای طراحی سایت می بایست وظایف تیم خود را بگونه ای مشخص کنند که تا جای ممکن موثر باشد.
وظایف غیر وابسته

مدیر پروژه: به کار برنده دانش، مهارت ها، ابزارها، و تکنیک ها برای تقسیم فعالیت ها بطوریکه با نیازهای پروژه همخوانی داشته باشد.

وظایف مهم مدیر پروژه طراحی سایت، شامل رساندن پروژه به اهداف تعیین شده، زمانبندی، استفاده هوشمندانه از منابع، مشخص سازی اهداف، و تمرکز روی نیازهای مشتریان می باشد. یک مدیر پروژه، بر روی سیکل کاری یک پروژه تمرکز می کند که شامل چهار مرحله است:

مفهوم سازی، که بیان کننده توسعه اهداف اولیه و مشخصات فنی برای یک پروژه است.
طرح ریزی، که مرحله ای است که کلیه جزییات، شماتیک ها، زمانبندی ها، و دیگر اهداف، توسعه می یابند.
اجرا، که کار عملی می باشد در پروژه انجام می شود، سیستم توسعه می یابد، یا محصول ساخته یا طراحی می شود.
اتمام، که زمانی اتفاق می افتد که پروژه کامل شده به مشتری ارائه می شود.

طراحان که در برخی مواقع طراحان جزء نیز نامیده می شوند، بر روی طرح های مجلات، نقشه کشی ها، محصولات پشتیبانی و کارهای عمومی در طراحی کار خواهند کرد. حداقل دو سال تجربه لازم است و مدرکی دانشگاهی در طراحی گرافیک، برای این منظور کافی می باشد. نرم افزارهای مورد استفاده نیز شامل Adobe InDesign، Illustrator، و Photoshop می باشد. طراحان، نتیجه کار خود را به مدیران طراحی ارائه می دهند که مهارت و مسئولیت بالاتری را در کار با Adobe Illustrator و Photoshop دارا می باشند. در هر صورت، این مقام برای مدیران طراحی، شاید نوعا مقام مدیریت نباشد.

یک مدیر طراحی، ممکن است پنج تا هفت سال تجربه و دانش در کار با نرم افزارهای طراحی در شرکت ها داشته باشد. مدیر هنری، مسئول مدیران طراحی و طراحان جزء در یک تیم طراحی سایت می باشد. در شرکت های کوچک، مدیر هنری ممکن است خود در کار طراحی دخیل باشد و تنها فردی باشد که مسئول کار نهایی طراحی است. در شرکتهای بزرگ، یک مدیر هنری ممکن است طراحانی در اختیار خود داشته باشد که گزارش کار خود را به وی می دهند. مدیران هنری مسئول کلی کیفیت فایلهای چند رسانه ای تولید شده، گرافیک ها، یا طراحی سایت در پروژه های B2B باشند. مدیر هنری با تیم طراحی سایت در مورد هزینه پروژه و توقعات مشتری گفتگو خواهد کرد. فردی که در این مقام قرار دارد مهارتی فوق العاده بالا در محاوره و گفتگو دارند و آنها می بایست مدیرانی حرفه ای با پنج تا هفت سال سابقه کار و تجربه باشند. مدیر هنری و مدیر ایده پردازی، در امتداد یکدیگر قدم بر خواهند داشت و مسئولیت و وظایف آنها به یکدیگر وابسته می باشد.

بسته به کوچکی یا بزرگی شرکتی که آنها برای آن کار خواهند کرد، هر دوی این مدیران، از اهمییتی حیاتی برخورداند و گزارشات آنها بسوی مدیر پروژه خواهد رفت. نکته آخر اینکه طراحان غیر شرکتی نیز می توانند پروژه های بزرگ را به اتمام برسانند یا کاری تخصصی در حیطه تخصص خود انجام دهند. بسیاری از متخصصین مهارت کافی در کار با Adobe، Flash، یا Photoshop دارند. این مهارت ها در پروژه های طراحی سایتی استفاده می شود که نیاز به تمرکزی اضافه دارند که آن نیز از نیازها و خواسته های مشتریان می باشد.

بازگشت به صفحه ی اصلی وبسایت